بازنشستگان کدام کشورها آینده مطمئنتری دارند؟ / فقط ۶ کشور جهان نمره عالی گرفتند
در تازهترین ارزیابی جهانی نظامهای بازنشستگی، تنها ۶ کشور از میان ۵۵ نظام بررسیشده موفق به دریافت بالاترین رتبه کیفی شدهاند. هلند، دانمارک و ایسلند در صدر قرار دارند، اما حتی کشورهای ثروتمندی مانند آمریکا، آلمان و فرانسه نتوانستهاند نمره عالی کسب کنند.
به گزارش راهبرد فردا، نتایج شاخص جهانی بازنشستگی ۲۰۲۶ نشان میدهد تأمین آینده مالی سالمندان به یکی از مهمترین چالشهای اقتصادی جهان تبدیل شده است. در این رتبهبندی که ۵۵ نظام بازنشستگی و حدود ۶۶ درصد جمعیت جهان را پوشش میدهد، تنها شش کشور توانستهاند امتیاز بالای ۸۰ و رتبه کیفی A را کسب کنند.
هلند با امتیاز ۸۵.۸ بهترین نظام بازنشستگی جهان را در اختیار دارد و پس از آن دانمارک با ۸۴.۱ و ایسلند با ۸۴ امتیاز قرار گرفتهاند. سنگاپور، اسرائیل و استرالیا نیز سه کشور دیگری هستند که به بالاترین رده راه یافتهاند.
نکته مهم این است که این رتبهبندی صرفاً به میزان حقوق ماهانه بازنشستگان مربوط نمیشود، بلکه توانایی کشورها برای پرداخت مستمری کافی در بلندمدت، پایداری منابع مالی و کیفیت مدیریت صندوقها را ارزیابی میکند.
جدول ۶ کشور دارای مطمئنترین نظام بازنشستگی در سال ۲۰۲۶
| رتبه جهانی | کشور | امتیاز از ۱۰۰ | رتبه کیفی |
|---|---|---|---|
| ۱ | هلند | ۸۵.۸ | A |
| ۲ | دانمارک | ۸۴.۱ | A |
| ۳ | ایسلند | ۸۴.۰ | A |
| ۴ | سنگاپور | ۸۲.۰ | A |
| ۵ | اسرائیل | ۸۱.۹ | A |
| ۶ | استرالیا | ۸۰.۶ | A |
استرالیا یکی از مهمترین تغییرات رتبهبندی امسال را ثبت کرده است. این کشور برای نخستین بار به جمع نظامهای دارای رتبه A وارد شده و امتیاز آن از ۷۷.۶ در سال ۲۰۲۵ به ۸۰.۶ در سال ۲۰۲۶ افزایش یافته است.
چرا هلند بهترین نظام بازنشستگی جهان را دارد؟
برتری هلند فقط به پرداخت مستمری مناسب محدود نیست. این کشور در سه بخش اصلی نظام بازنشستگی، یعنی کفایت مزایا، پایداری بلندمدت و کیفیت حکمرانی امتیازهای بالایی کسب کرده است.
در ارزیابی جدید، هلند در شاخص کفایت مزایا ۸۷.۷ امتیاز و در پایداری مالی ۸۲.۶ امتیاز دریافت کرده است. این ترکیب نشان میدهد نظام بازنشستگی کشور علاوه بر حمایت از بازنشستگان فعلی، برای تأمین تعهدات آینده نیز از وضعیت نسبتاً مطلوبی برخوردار است.
دانمارک با امتیاز ۸۴.۸ در شاخص پایداری، رتبه نخست جهان را به دست آورده است. ایسلند نیز با امتیاز ۸۴.۳ در همین شاخص، یکی از بالاترین رتبهها را دارد.
کدام کشورها در پرداخت حقوق و پایداری صندوقها عملکرد بهتری دارند؟
نتایج بررسی نشان میدهد کشوری که در پرداخت مزایای بازنشستگی عملکرد مناسبی دارد، الزاماً در تأمین منابع مالی بلندمدت موفق نیست.
| شاخص | کشور پیشتاز | امتیاز |
|---|---|---|
| کفایت مزایای بازنشستگی | کویت | ۸۸.۳ |
| پایداری بلندمدت | دانمارک | ۸۴.۸ |
| سلامت و کیفیت حکمرانی | فنلاند | ۹۰.۵ |
برای مثال، فرانسه در شاخص کفایت مزایا امتیاز ۸۵ دریافت کرده، اما امتیاز پایداری نظام بازنشستگی این کشور فقط ۴۹.۳ است. این فاصله نشان میدهد تأمین مزایای مناسب در شرایط فعلی لزوماً به معنای توانایی پرداخت همین مزایا در دهههای آینده نیست.
در نقطه مقابل، سنگاپور با اتکا به سازوکار پسانداز اجباری بازنشستگی و مدیریت منابع، امتیاز ۹۰.۴ را در شاخص کیفیت حکمرانی کسب کرده است.
بیشتر بخوانید:
خبر خوش برای بازنشستگان صندوق بازنشستگی کشوری / متناسبسازی حقوق تا پایان ۱۴۰۵ به کجا میرسد؟
چرا آینده حقوق بازنشستگی در جهان با خطر روبهرو شده است؟
افزایش امید به زندگی و کاهش نرخ تولد، فشار تازهای بر نظامهای بازنشستگی وارد کرده است. با افزایش تعداد بازنشستگان و کاهش نسبی جمعیت شاغل، صندوقهایی که به حق بیمه نسلهای شاغل وابستهاند با چالش بیشتری برای تأمین منابع مواجه میشوند.
یکی از مهمترین یافتههای ارزیابی ۲۰۲۶ این است که حتی کشورهای دارای رتبه بالا نیز از فشارهای جمعیتی مصون نیستند. افزایش طول دوران بازنشستگی به معنای آن است که منابع پسانداز و مستمری باید هزینه سالهای بیشتری از زندگی را پوشش دهند.
در چنین شرایطی، نظامهایی که منابع متنوعتر، سرمایهگذاری منظم و چارچوب نظارتی قویتری دارند، از موقعیت مناسبتری برای مواجهه با تغییرات جمعیتی برخوردارند.
وضعیت ایران در رتبهبندی جهانی بازنشستگی چیست؟
ایران در میان ۵۵ نظام بازنشستگی بررسیشده در این شاخص حضور ندارد؛ بنابراین نمیتوان رتبه یا امتیاز مشخصی برای ایران از این گزارش استخراج کرد.
با این حال، موضوعاتی مانند وابستگی صندوقها به منابع بودجهای، نسبت بیمهپردازان به مستمریبگیران و تأمین هزینههای متناسبسازی حقوق در ایران نیز از جنس همان چالشهایی هستند که شاخص جهانی مورد بررسی قرار میدهد.
در ارزیابی جدید، کیفیت یک نظام بازنشستگی صرفاً با افزایش حقوق سالانه سنجیده نمیشود. معیار اصلی این است که بازنشستگان امروز مستمری کافی دریافت کنند و منابع مالی لازم برای پرداخت تعهدات نسلهای آینده نیز وجود داشته باشد.