راهبرد فردا
تبلیغات
کد خبر: ۴۴۱۴

بازنشستگی در سال ۱۴۰۵ بهتر است یا ۱۴۰۶؟ / یک سال بیشتر کار کردن چقدر به حقوق اضافه می‌کند؟ + جدول

بازنشستگی در سال ۱۴۰۵ یا ادامه کار تا ۱۴۰۶ می‌تواند تفاوت قابل‌توجهی در دریافتی افراد ایجاد کند. یک سال سابقه بیمه بیشتر، مستمری را افزایش می‌دهد، اما در مقابل، فرد ممکن است ۱۲ ماه حقوق بازنشستگی را از دست بدهد. محاسبه این اختلاف برای همه یکسان نیست.

بازنشستگی در سال ۱۴۰۵ بهتر است یا ۱۴۰۶؟ / یک سال بیشتر کار کردن چقدر به حقوق اضافه می‌کند؟ + جدول
تبلیغات

به گزارش راهبرد فردا، با نزدیک شدن به ماه‌های پایانی سال ۱۴۰۵، یکی از پرسش‌های مهم کارکنان و بیمه‌پردازانی که شرایط بازنشستگی را دارند این است که آیا بهتر است امسال بازنشسته شوند یا یک سال دیگر به کار ادامه دهند.

موضوع فقط افزایش حقوق سال آینده نیست. تعداد سال‌های بیمه‌پردازی، میانگین دستمزد مشمول بیمه، میزان افزایش مستمری‌ها در سال ۱۴۰۶ و درآمدی که فرد در صورت ادامه اشتغال دریافت می‌کند، همگی می‌توانند در تصمیم نهایی مؤثر باشند.

برای برخی افراد، بازنشستگی زودتر به معنای دریافت یک سال مستمری بیشتر است. در مقابل، گروهی دیگر با ادامه کار می‌توانند سابقه و میانگین دستمزد بیمه‌ای خود را افزایش دهند و مستمری بالاتری در سال‌های آینده دریافت کنند.

یک سال سابقه بیشتر چقدر حقوق بازنشستگی را زیاد می‌کند؟

مطابق ماده ۷۷ قانون تأمین اجتماعی، مستمری بازنشستگی در حالت عمومی براساس میانگین دستمزد مشمول بیمه در دو سال پایانی و تعداد سنوات پرداخت حق بیمه محاسبه می‌شود.

در فرمول پایه، به‌ازای هر سال سابقه، یک سی‌وپنجم میانگین دستمزد به مستمری اضافه می‌شود؛ البته سقف‌ها، حداقل‌های قانونی و سایر مقررات می‌توانند مبلغ نهایی حکم را تغییر دهند.

برای مثال، فردی با ۳۰ سال سابقه و میانگین دستمزد بیمه‌ای ۳۰ میلیون تومان، در محاسبه ساده مستمری پایه‌ای حدود ۲۵ میلیون و ۷۱۴ هزار تومان خواهد داشت. اگر همین فرد یک سال بیشتر بیمه‌پردازی کند و میانگین دستمزدش ثابت بماند، رقم محاسباتی به حدود ۲۶ میلیون و ۵۷۱ هزار تومان افزایش می‌یابد.

جدول مقایسه حقوق بازنشستگی در سال ۱۴۰۵ و ۱۴۰۶

جدول زیر فرض می‌کند فرد در سال ۱۴۰۵ با ۳۰ سال سابقه، واجد شرایط بازنشستگی است و در صورت ادامه کار تا سال ۱۴۰۶، سابقه او به ۳۱ سال می‌رسد.

میانگین حقوق مشمول بیمه مستمری با ۳۰ سال سابقه مستمری با ۳۱ سال سابقه افزایش ماهانه ناشی از سابقه
۲۰ میلیون ۱۷.۱۴ میلیون ۱۷.۷۱ میلیون ۵۷۱ هزار تومان
۳۰ میلیون ۲۵.۷۱ میلیون ۲۶.۵۷ میلیون ۸۵۷ هزار تومان
۴۰ میلیون ۳۴.۲۹ میلیون ۳۵.۴۳ میلیون ۱.۱۴ میلیون تومان
۵۰ میلیون ۴۲.۸۶ میلیون ۴۴.۲۹ میلیون ۱.۴۳ میلیون تومان

ارقام صرفاً خروجی فرمول پایه برای مقایسه اثر یک سال سابقه اضافی هستند. در جدول فرض شده میانگین دستمزد بیمه‌ای ثابت بماند و افزایش سالانه مستمری، مزایا، حداقل‌ها و تعدیلات احتمالی لحاظ نشده است. بنابراین این جدول، پیش‌بینی حقوق مصوب سال ۱۴۰۶ نیست.

همان‌طور که جدول نشان می‌دهد، اضافه شدن یک سال سابقه به‌تنهایی ممکن است افزایش نسبتاً محدودی در مستمری ایجاد کند. اما اگر میانگین دستمزد مشمول بیمه فرد در سال پایانی افزایش یابد، اثر مالی ادامه کار می‌تواند بیشتر شود.

بازنشستگی در ۱۴۰۵ چه مزیتی نسبت به ۱۴۰۶ دارد؟

مهم‌ترین مزیت بازنشستگی زودتر، آغاز دریافت مستمری از تاریخ برقراری آن است. فردی که اکنون شرایط قانونی را دارد، در صورت بازنشسته شدن می‌تواند به‌جای ادامه اشتغال، مستمری ماهانه دریافت کند.

برای مثال، اگر مستمری پایه فرد ماهانه ۳۰ میلیون تومان باشد، ۱۲ ماه دریافت مستمری معادل ۳۶۰ میلیون تومان خواهد بود. البته این رقم را نمی‌توان به‌طور کامل سود بازنشستگی زودهنگام دانست؛ زیرا شخصی که به کار ادامه می‌دهد، در همان دوره حقوق شغلی دریافت می‌کند.

بنابراین مقایسه درست باید میان مجموع حقوق و مزایای ادامه اشتغال با مجموع مستمری و مزایای دوره بازنشستگی انجام شود. همچنین مواردی مانند مزایای پایان خدمت، مرخصی ذخیره‌شده و امکان اشتغال مجدد نیز در محاسبه مالی اهمیت دارند.

بیشتر بخوانید:

خبر خوش برای بازنشستگان کشوری / متناسب‌سازی حقوق تا پایان سال ۱۴۰۵

مصوبه افزایش حقوق بازنشستگان به مشکل خورد / وضعیت جدید متناسب‌سازی

آیا افزایش حقوق سال ۱۴۰۶ شامل بازنشستگان جدید می‌شود؟

یکی از عواملی که محاسبه بازنشستگی امسال و سال آینده را پیچیده می‌کند، تغییر دستمزدها و مستمری‌ها در ابتدای سال جدید است.

بازنشستگان تأمین اجتماعی طبق مقررات مربوط به افزایش سالانه مستمری‌ها مشمول تعدیل حقوق می‌شوند. افرادی که در سال ۱۴۰۶ بازنشسته خواهند شد نیز مستمری اولیه‌شان براساس سوابق و دستمزدهای بیمه‌ای منتهی به زمان برقراری حقوق تعیین می‌شود.

بنابراین نمی‌توان افزایش احتمالی حقوق شاغلان در سال ۱۴۰۶ را مستقیماً معادل افزایش مستمری فردی دانست که یک سال دیرتر بازنشسته می‌شود. همچنین تا جمعه ۲۲ آبان ۱۴۰۵، درصد نهایی افزایش مستمری بازنشستگان در سال آینده قطعی نشده است.

نقش دو سال آخر بیمه در انتخاب زمان بازنشستگی

یکی از مهم‌ترین نکاتی که می‌تواند تصمیم افراد را تغییر دهد، میانگین دستمزد مشمول بیمه در دو سال پایانی است.

فردی که در سال ۱۴۰۶ بازنشسته می‌شود، ممکن است به دلیل افزایش واقعی دستمزد بیمه‌ای در دوره پایانی، مستمری بیشتری نسبت به حالت بازنشستگی در ۱۴۰۵ دریافت کند. اما اگر حقوق واقعی او افزایش یافته باشد و کارفرما همچنان حق بیمه را براساس مبلغ پایین‌تری پرداخت کند، این افزایش الزاماً به همان نسبت در محاسبه مستمری منعکس نمی‌شود.

در نتیجه، بررسی لیست بیمه و دستمزد ثبت‌شده در دو سال پایانی به‌اندازه تعداد سال‌های سابقه اهمیت دارد. در موارد افزایش غیرمتعارف دستمزد نیز ممکن است مقررات خاص محاسبه مستمری اعمال شود.

قانون جدید بازنشستگی چه اثری بر انتخاب سال ۱۴۰۵ یا ۱۴۰۶ دارد؟

قانون برنامه هفتم برای برخی بیمه‌پردازان افزایش سنوات الزامی را پیش‌بینی کرده است. این افزایش براساس سابقه بیمه در سوم مرداد ۱۴۰۳ تعیین می‌شود و ممکن است تاریخ احراز شرایط بازنشستگی برخی افراد را تغییر دهد.

بنابراین پیش از مقایسه مالی دو سال، باید مشخص شود شخص اساساً در ۱۴۰۵ شرایط قانونی بازنشستگی دارد یا خیر. در صورتی که سنوات الزامی جدید تکمیل نشده باشد، درخواست بازنشستگی طبق شرایط خاص می‌تواند بر میزان مستمری اثر بگذارد.

برای افرادی که به هر دو گزینه دسترسی قانونی دارند، تعیین زمان مناسب نیازمند محاسبه جداگانه حقوق شاغلی، مستمری، سابقه بیمه و مزایای پایان خدمت است.

بالاخره بازنشستگی در سال ۱۴۰۵ بهتر است یا ۱۴۰۶؟

اگر فرد اکنون واجد شرایط بازنشستگی است و ادامه کار باعث افزایش قابل‌توجه میانگین دستمزد بیمه‌ای او نمی‌شود، مزیت مالی یک سال سابقه بیشتر ممکن است محدود باشد. در مقابل، اگر ادامه اشتغال با افزایش محسوس دستمزد بیمه‌ای و دریافت مزایای شغلی مناسب همراه شود، بازنشستگی در سال ۱۴۰۶ می‌تواند مستمری اولیه بالاتری ایجاد کند.

با این حال، بالاتر بودن مستمری ماهانه لزوماً به معنای بیشتر بودن مجموع درآمد فرد در بلندمدت نیست. برای نتیجه‌گیری باید حقوق یک سال ادامه کار، مستمری قابل دریافت در همان دوره، تفاوت حقوق بازنشستگی پس از آن و سایر مزایا را با یکدیگر مقایسه کرد.

در نهایت، مهم‌ترین معیار تصمیم‌گیری عدد درج‌شده در حکم اولیه بازنشستگی نیست، بلکه مجموع منافع مالی دو مسیر در سال‌های آینده است. بدون بررسی سوابق و دستمزد واقعی هر فرد، نمی‌توان بازنشستگی در یکی از این دو سال را برای همه مناسب‌تر دانست.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات

اخبار مرتبط

ارسال نظرات
پربحث‌ترین
تبلیغات