دلار نگه داریم یا سود دلاری بگیریم؟ / ماجرای صندوقهای ارزی با بازده ۵ درصدی + جدول سود
نگهداری دلار دیگر تنها راه حفظ پسانداز ارزی نیست. با آغاز فعالیت صندوقهای سرمایهگذاری ارزی و پیشبینی بازده سالانه ۵ درصدی، دارندگان دلار با انتخاب تازهای روبهرو شدهاند؛ اما آیا دریافت سود دلاری از نگهداری اسکناس بهصرفهتر است؟
به گزارش راهبرد فردا، صندوقهای سرمایهگذاری ارزی به یکی از تازهترین ابزارهای بازار سرمایه ایران تبدیل شدهاند. مدیران دو صندوق ارزی فعال، بازده سالانه حدود ۵ درصدی را پیشبینی کردهاند؛ به این معنا که در صورت تحقق این بازده، سرمایهگذار با هزار دلار میتواند پس از یک سال حدود ۵۰ دلار سود دریافت کند. با این حال، سود پیشبینیشده با سود تضمینشده تفاوت دارد و بررسی نقدشوندگی، نحوه بازپرداخت ارز و ریسک سرمایهگذاری پیش از ورود به این صندوقها ضروری است.
صندوق سرمایهگذاری ارزی چیست و چگونه سود دلاری میدهد؟
صندوق سرمایهگذاری ارزی ابزاری مالی است که به سرمایهگذاران اجازه میدهد بهجای نگهداری دلار بهصورت اسکناس، دارایی ارزی خود را در اختیار یک صندوق تحت نظارت قرار دهند. صندوق منابع جمعآوریشده را در مجموعهای از ابزارهای مالی ارزی سرمایهگذاری میکند و بازده حاصل از این فعالیتها به دارندگان واحدهای سرمایهگذاری تعلق میگیرد.
برخلاف صندوقهای درآمد ثابت ریالی، مبنای محاسبه دارایی و بازده در این صندوقها دلار است. بنابراین سرمایهگذار برای ورود به صندوق نیازی به تبدیل دلار خود به ریال ندارد و بازپرداخت نیز مطابق مقررات و شرایط صندوق بهصورت ارزی انجام میشود.
منابع این صندوقها میتواند در سپردههای ارزی بانکها، گواهی سپرده ارزی، اوراق مرابحه ارزی، اوراق سلف ارزی و ابزارهای تأمین مالی فعالیتهای صادراتی سرمایهگذاری شود. بازده این داراییها مبنای محاسبه سود صندوق خواهد بود.
هدف اصلی چنین ساختاری ایجاد امکان کسب درآمد از دارایی ارزی است؛ یعنی بهجای آنکه هزار دلار برای مدت یک سال بدون تغییر در تعداد اسکناسها نگهداری شود، همان سرمایه در فعالیتهایی به کار گرفته شود که توان ایجاد درآمد ارزی دارند.
سود صندوقهای ارزی چقدر است؟ / ماجرای بازده ۵ درصدی
رضا عیوضلو، مشاور رئیس سازمان بورس و اوراق بهادار، روز چهارشنبه ۲۹ مهر ۱۴۰۵ اعلام کرد مدیران دو صندوق درآمد ثابت ارزی در حال حاضر بازده سالانه ۵ درصدی را پیشبینی کردهاند.
این عدد از برآورد بازده مجموعه داراییهایی حاصل میشود که صندوق در آنها سرمایهگذاری میکند. بنابراین نرخ ۵ درصد به معنای آن نیست که صندوق در هر شرایطی موظف به پرداخت دقیق همین میزان سود باشد.
برای مثال، اگر صندوق منابع خود را در اوراق و سپردههایی سرمایهگذاری کند که بازده نهایی آنها کمتر از پیشبینی اولیه باشد، بازده محققشده صندوق نیز ممکن است با رقم اعلامی تفاوت داشته باشد.
نکته مهم دیگر شیوه پرداخت سود است. در صندوقهایی مانند مانا ملت، بازده از طریق افزایش ارزش خالص واحدهای سرمایهگذاری منعکس میشود و سرمایهگذار هنگام ابطال واحدها، ارزش روز سرمایهگذاری خود را مطابق مقررات دریافت میکند. این سازوکار با واریز سود ثابت ماهانه به حساب بانکی تفاوت دارد.
بنابراین سرمایهگذار نباید سود سالانه ۵ درصدی را معادل تعهد قطعی به پرداخت ماهانه سود یا تضمین بازده مشخص در نظر بگیرد.
با ۱۰۰، هزار و ۱۰ هزار دلار چقدر سود میگیریم؟
اگر بازده پیشبینیشده سالانه ۵ درصد بهطور کامل محقق شود، میزان درآمد دلاری سرمایهگذاران به اصل سرمایه و مدت نگهداری آن در صندوق بستگی خواهد داشت.
در جدول زیر سود احتمالی سرمایهگذاری برای یک دوره کامل یکساله محاسبه شده است.
| سرمایه اولیه | سود احتمالی یکسال | ارزش نهایی احتمالی |
|---|---|---|
| ۱۰۰ دلار | ۵ دلار | ۱۰۵ دلار |
| ۵۰۰ دلار | ۲۵ دلار | ۵۲۵ دلار |
| ۱٬۰۰۰ دلار | ۵۰ دلار | ۱٬۰۵۰ دلار |
| ۵٬۰۰۰ دلار | ۲۵۰ دلار | ۵٬۲۵۰ دلار |
| ۱۰٬۰۰۰ دلار | ۵۰۰ دلار | ۱۰٬۵۰۰ دلار |
| ۵۰٬۰۰۰ دلار | ۲٬۵۰۰ دلار | ۵۲٬۵۰۰ دلار |
| ۱۰۰٬۰۰۰ دلار | ۵٬۰۰۰ دلار | ۱۰۵٬۰۰۰ دلار |
محاسبات جدول صرفاً سناریویی براساس تحقق بازده سالانه ۵ درصد، بدون احتساب هزینههای احتمالی و بدون فرض سود مرکب است. ارقام جدول، سود قطعی یا تضمینشده صندوقها نیستند.
برای سرمایهگذاری که ۱۰ هزار دلار پسانداز دارد، تحقق بازده ۵ درصدی به معنای افزایش تعداد دلارهای او به ۱۰ هزار و ۵۰۰ دلار در پایان یک سال است. البته اگر بازده واقعی کمتر از انتظار باشد، رقم دریافتی نیز متفاوت خواهد شد.
این محاسبه نشان میدهد تفاوت اصلی صندوق ارزی با نگهداری اسکناس در چیست: صندوق میتواند علاوه بر حفظ ماهیت دلاری سرمایه، امکان افزایش تعداد دلارها را فراهم کند؛ مزیتی که در برابر پذیرش ریسکهای تازه به دست میآید.
دلار نقد نگه داریم یا وارد صندوق ارزی شویم؟
برای پاسخ به این پرسش باید میان دو مفهوم تفاوت قائل شد: نگهداری ارزش دارایی به دلار و کسب بازده از خود دلار.
فردی که هزار دلار اسکناس خریداری میکند و آن را در خانه نگه میدارد، پس از یک سال همچنان هزار دلار خواهد داشت؛ مگر آنکه بخشی از اسکناسها از بین بروند یا به دلایل دیگری سرمایه کاهش پیدا کند. تغییر ارزش ریالی دلار ممکن است قدرت خرید داخلی دارایی او را افزایش یا کاهش دهد، اما تعداد دلارها تغییری نمیکند.
در مقابل، فردی که همین هزار دلار را در صندوق ارزی سرمایهگذاری میکند، علاوه بر مواجهه با تغییرات ارزش دلار نسبت به ریال، در بازده داراییهای صندوق نیز مشارکت میکند.
اگر سود سالانه ۵ درصدی محقق شود، تعداد دلارهای او از هزار دلار به حدود هزار و ۵۰ دلار افزایش خواهد یافت. البته این افزایش در برابر ریسک عملکرد صندوق، ریسک داراییهای ارزی و شرایط بازپرداخت به دست میآید.
| معیار مقایسه | نگهداری اسکناس دلار | صندوق ارزی |
|---|---|---|
| مالکیت مستقیم اسکناس | بله | خیر؛ مالکیت واحد صندوق |
| درآمد ارزی مستقل | ندارد | بازده احتمالی |
| بازده سالانه اعلامشده | صفر درصد دلاری | حدود ۵ درصد پیشبینیشده |
| ریسک سرقت یا مفقودی اسکناس | دارد | ریسک نگهداری شخصی اسکناس ندارد |
| ریسک اعتباری داراییهای صندوق | ندارد | دارد |
| دسترسی به وجه | با دسترسی به اسکناس | تابع مقررات ابطال و تسویه |
| احراز هویت و منشأ ارز | برای نگهداری شخصی مطرح نیست | الزامی طبق مقررات |
| وابستگی به عملکرد نهاد مالی | ندارد | دارد |
این مقایسه نشان میدهد هیچیک از دو روش بدون ریسک نیستند. نگهداری دلار نقد، خطر سرقت و هزینه نگهداری دارد؛ در حالی که صندوق ارزی سرمایهگذار را با عملکرد یک نهاد مالی و مجموعهای از تعهدات اعتباری و عملیاتی درگیر میکند.
دو صندوق ارزی ایران کداماند؟ / مانا ملت و ملی کیمیا
تا ۳۰ مهر ۱۴۰۵، دو صندوق ارزی با ساختار درآمد ثابت در بازار سرمایه ایران معرفی شدهاند که هر دو با محوریت سرمایهگذاری دلاری فعالیت میکنند.
نخستین صندوق، «مانا ملت» است که پذیرهنویسی آن از ۲۵ شهریور ۱۴۰۵ آغاز شد. بانک ملت مسئولیت ثبت، عملیات ارزی و ضمانت نقدشوندگی این صندوق را بر عهده دارد و شرکت تأمین سرمایه بانک ملت مدیر آن است.
دومین صندوق، «ملی کیمیا» نام دارد که پذیرهنویسی آن از سهشنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۵ از طریق شعب ارزی بانک ملی ایران آغاز شده است. مدیریت این صندوق بر عهده شرکت تأمین سرمایه کیمیا قرار دارد و بانک ملی ایران ضامن نقدشوندگی، مدیر ثبت و مدیر عملیات ارزی آن است.
در هر دو صندوق، ارزش اسمی اولیه هر واحد سرمایهگذاری ۱۰ دلار تعیین شده و حداقل مبلغ اعلامشده برای ورود به مرحله پذیرهنویسی ۱۰۰ دلار بوده است.
| مشخصات | مانا ملت | ملی کیمیا |
|---|---|---|
| آغاز پذیرهنویسی اولیه | ۲۵ شهریور ۱۴۰۵ | ۲۸ مهر ۱۴۰۵ |
| بانک عامل | بانک ملت | بانک ملی |
| مدیر صندوق | تأمین سرمایه بانک ملت | تأمین سرمایه کیمیا |
| ارزش اسمی هر واحد | ۱۰ دلار | ۱۰ دلار |
| حداقل سرمایهگذاری اولیه | ۱۰۰ دلار | ۱۰۰ دلار |
| حداکثر اعلامشده در پذیرهنویسی اولیه | ۵۰۰ هزار دلار | ۵۰۰ هزار دلار |
| بازده سالانه پیشبینیشده | حدود ۵ درصد | حدود ۵ درصد |
| ارز مبنا | دلار آمریکا | دلار آمریکا |
سقفهای اعلامشده مربوط به شرایط پذیرهنویسی اولیه است و امکان تغییر آنها با مجوزهای بعدی وجود دارد. برای مثال، سقف کل واحدهای صندوق مانا ملت در مهرماه افزایش یافته است.
تفاوت دیگر، مرحله فعالیت دو صندوق است. صندوق مانا ملت دوره پذیرهنویسی اولیه خود را پشت سر گذاشته، در حالی که ملی کیمیا بهتازگی وارد این مرحله شده است. به همین دلیل متقاضیان باید شرایط جاری صدور واحدها را جداگانه بررسی کنند.
بیشتر بخوانید
دلار بدهید، دلار پس بگیرید؛ صندوق ارزی جدید چگونه سود میدهد؟
بازنشستگان پولشان را کجا سرمایهگذاری کنند؟ ۴ انتخاب برای حفظ ارزش پول
رهن بدهیم یا اجاره؟ چرا در تورم بالا اجاره بهتر است؟
ثبتنام صندوق ارزی ملی کیمیا چگونه انجام میشود؟
براساس شرایط اعلامشده برای صندوق ملی کیمیا، اشخاص حقیقی و حقوقی میتوانند با حداقل ۱۰۰ دلار در این صندوق سرمایهگذاری کنند. ارزش هر واحد ۱۰ دلار است؛ بنابراین خرید حداقل ۱۰ واحد برای ورود به پذیرهنویسی اولیه ضرورت دارد.
متقاضیان میتوانند از طریق شعب ارزی بانک ملی برای افتتاح حساب دلاری، انجام مراحل احراز هویت و ثبت درخواست سرمایهگذاری اقدام کنند.
طبق توضیحات معاون ارزی بانک ملی، داشتن حساب ارزی نزد همین بانک برای سرمایهگذاری در صندوق ملی کیمیا لازم است و داشتن حساب دلاری در بانکهای دیگر بهتنهایی کفایت نمیکند. افرادی که اطلاعات آنها در سامانه سجام ثبت شده است نیز میتوانند از تسهیل فرایند ثبت اطلاعات بهرهمند شوند.
سرمایهگذاری با اسکناس دلار یا حواله ارزی امکانپذیر است، اما منشأ ارز باید مطابق ضوابط بانکی احراز شود. برای اشخاص حقیقی، مدارک هویتی و برای اشخاص حقوقی، مدارک ثبت شرکت و اطلاعات نمایندگان قانونی موردنیاز خواهد بود.
همچنین باید توجه داشت که خرید واحدهای صندوق ارزی با معامله معمول سهام در سامانه کارگزاری تفاوت دارد. فرایند اعلامشده فعلی برای ملی کیمیا بر مراجعه به شبکه شعب ارزی بانک ملی استوار است و نباید آن را با خرید مستقیم یک صندوق قابل معامله ریالی از تابلو بورس یکسان دانست.
آیا میتوان دلار سرمایهگذاریشده را پس گرفت؟
یکی از مهمترین نگرانیهای دارندگان ارز، امکان دریافت اصل سرمایه به همان ارز در زمان خروج از صندوق است.
در ساختار صندوقهای ارزی جدید، اصل بر تسویه ارزی قرار دارد. به این معنا که ارزش واحدهای ابطالشده باید مطابق شرایط صندوق و مقررات مربوط به ارز منتخب پرداخت شود و سازوکار معمول صندوق بر تبدیل اجباری سرمایهگذاری دلاری به ریال استوار نیست.
حمیدرضا بوئینی، معاون ارزی بانک ملی، اعلام کرده است که سرمایهگذاران صندوق ملی کیمیا میتوانند درخواست ابطال واحدهای خود را ثبت کنند و اصل سرمایه و بازده محققشده را بهصورت ارزی دریافت کنند. به گفته او، فرایند پرداخت پس از درخواست ابطال در شرایط اعلامشده کمتر از سه روز طول میکشد.
با این حال، برای ارزیابی دقیق نقدشوندگی باید زمانبندی مندرج در امیدنامه، روزهای کاری و شرایط دریافت اسکناس یا حواله بررسی شود. اظهار مسئول بانک درباره زمان معمول پرداخت را نباید به معنای تضمین دسترسی فوری به اسکناس در هر شرایطی دانست.
در صندوق مانا ملت نیز سازوکار صدور و ابطال واحدها برقرار است و طبق ضوابط اعلامشده، منشأ سرمایهگذاری اعم از اسکناس یا حواله ثبت میشود و در فرایند بازپرداخت اهمیت دارد.
بنابراین سرمایهگذار باید پیش از ورود مشخص کند که در زمان خروج، ارز را به چه شکل و در چه بازه زمانی میتواند دریافت کند.
آیا سود ۵ درصدی صندوق ارزی تضمین شده است؟
مهمترین نکتهای که در تبلیغات و خبرهای مربوط به صندوقهای ارزی نباید نادیده گرفته شود، تفاوت میان «ضامن نقدشوندگی» و «ضامن سود» است.
در صندوق ملی کیمیا، بانک ملی ایران ضامن نقدشوندگی معرفی شده و در صندوق مانا ملت نیز بانک ملت این مسئولیت را بر عهده دارد. وجود ضامن نقدشوندگی به این معناست که سازوکاری برای پاسخگویی به درخواستهای خروج و تأمین منابع موردنیاز ابطال واحدها پیشبینی شده است.
اما ضمانت نقدشوندگی بهتنهایی معادل تضمین بازده دقیق ۵ درصدی نیست. همچنین نباید صرف حضور یک بانک معتبر در ارکان صندوق را معادل تضمین نامحدود اصل و سود سرمایهگذاری در همه شرایط تلقی کرد.
مسئولان بازار سرمایه از بازده «پیشبینیشده» سخن گفتهاند و بازده نهایی به عملکرد داراییهای صندوق و تعهدات قراردادی بستگی دارد.
برای بررسی هر نوع ضمانت اصل سرمایه یا حداقل بازده، متن مصوب اساسنامه، امیدنامه و تعهدات ضامن همان صندوق ملاک است؛ نه صرفاً عنوان «درآمد ثابت» یا عدد سود اعلامشده در خبرها.
مهمترین ریسکهای صندوق ارزی چیست؟
با وجود آنکه صندوقهای درآمد ثابت ارزی معمولاً در ابزارهایی با بازده نسبتاً قابل پیشبینی سرمایهگذاری میکنند، این صندوقها فاقد ریسک نیستند.
ریسک اعتباری نخستین مسئله است. بخشی از منابع صندوق در اوراق بدهی ارزی، سپردهها یا ابزارهای مالی مرتبط با شرکتها و مؤسسات مختلف سرمایهگذاری میشود. اگر ناشر یک اوراق یا طرف قرارداد نتواند تعهدات ارزی خود را بهموقع انجام دهد، عملکرد صندوق ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد.
ریسک نقدشوندگی و تسویه نیز اهمیت دارد. ممکن است در دورههایی درخواست خروج سرمایهگذاران افزایش یابد یا تبدیل داراییهای صندوق به ارز نقد زمانبر شود. وجود ضامن نقدشوندگی برای مدیریت همین مسئله طراحی شده، اما جزئیات تعهد ضامن و رویه تسویه باید مطالعه شود.
ریسک مقرراتی و عملیاتی از دیگر موضوعات قابلتوجه است. صندوقهای ارزی با مقررات بانک مرکزی، الزامات احراز منشأ ارز و ساختار اجرایی بانکها ارتباط مستقیم دارند. هرگونه تغییر در ضوابط اجرایی یا محدودیت عملیاتی میتواند بر نحوه و سرعت ورود و خروج سرمایه اثر بگذارد.
همچنین ریسک نوسان ارزش ریالی دارایی همچنان وجود دارد. صندوق ارزی میتواند تعداد دلارهای سرمایهگذار را افزایش دهد، اما اگر ارزش دلار نسبت به ریال کاهش پیدا کند، ارزش ریالی کل سرمایه نیز ممکن است کاهش یابد. در واقع سود ۵ درصدی دلاری به معنای بازده مثبت ۵ درصدی به ریال نیست.
در نهایت، تمرکز منابع صندوق در یک گروه محدود از ناشران یا صنایع نیز میتواند ریسک ایجاد کند. بنابراین بررسی ترکیب داراییها، میزان تمرکز سرمایهگذاری و وضعیت مالی ناشران اوراق ارزی اهمیت زیادی دارد.
آیا صندوق ارزی از مالیات معاف است؟
یکی از مزایایی که برای صندوقهای ارزی جدید اعلام شده، معافیت مالیاتی درآمد سرمایهگذاری در چارچوب مقررات مربوط است.
در اطلاعرسانیهای انجامشده درباره صندوقهای مانا ملت و ملی کیمیا، معافیت مالیاتی در کنار محاسبه روزشمار بازده و امکان دریافت ارزی وجوه بهعنوان ویژگیهای این ابزار معرفی شده است.
با این حال، موضوع مالیات بر درآمد سرمایهگذاری را نباید با همه تعهدات مالیاتی احتمالی اشخاص حقیقی و حقوقی یکسان دانست. وضعیت مالیاتی فعالیتهای دیگر سرمایهگذار، منشأ ارز و تکالیف قانونی شرکتها میتواند تابع مقررات جداگانه باشد.
علاوه بر موضوع مالیات، سرمایهگذار باید هزینههای احتمالی بانکی، کارمزدهای عملیاتی و سایر هزینههای پیشبینیشده در اسناد صندوق را بررسی کند؛ زیرا بازده قابل دریافت نهایی به شرایط واقعی سرمایهگذاری وابسته است.
صندوق ارزی برای چه کسانی میتواند مناسب باشد؟
صندوقهای ارزی برای افرادی طراحی شدهاند که از قبل دارایی ارزی در اختیار دارند و قصد دارند علاوه بر نگهداری ارزش دلاری سرمایه، امکان کسب درآمد ارزی نیز داشته باشند.
برای نمونه، شخصی که بخشی از پسانداز خود را به دلار نگهداری میکند و در کوتاهمدت به تمام آن نیاز ندارد، میتواند بازده احتمالی صندوق را با هزینهها و ریسکهای نگهداری فیزیکی اسکناس مقایسه کند.
این ابزار برای برخی شرکتها و فعالان اقتصادی دارای منابع ارزی نیز قابل بررسی است، بهخصوص زمانی که زمان استفاده از منابع مشخص است و سرمایهگذار میخواهد در فاصله نگهداری ارز، از امکان کسب بازده بهره ببرد.
با وجود این، صندوق ارزی لزوماً برای همه دارندگان دلار انتخاب مناسبی نیست. فردی که به دسترسی بسیار فوری و بدون واسطه به اسکناس نیاز دارد، باید محدودیت زمانی تسویه را جدی بگیرد. همچنین کسی که توان پذیرش ریسک اعتباری و مقرراتی ندارد، نباید صرفاً به دلیل مشاهده عدد ۵ درصد وارد صندوق شود.
قبل از سرمایهگذاری در صندوق ارزی چه چیزهایی را بررسی کنیم؟
پیش از خرید واحدهای صندوق ارزی، بررسی اسناد رسمی صندوق اهمیت بیشتری از مقایسه صرف نرخ سود دارد.
نخست باید مشخص شود بازده چگونه محاسبه میشود و چه بخشی از آن پیشبینی مدیر صندوق است. سپس باید ترکیب داراییهای صندوق بررسی شود تا سرمایهگذار بداند منابع او در اختیار چه ناشران، بانکها و ابزارهایی قرار میگیرد.
موضوع بعدی شرایط ابطال است. زمان پرداخت وجه، نحوه تحویل اسکناس یا حواله، هزینههای احتمالی و محدودیتهای برداشت باید پیش از سرمایهگذاری روشن باشد.
همچنین لازم است نوع دقیق تعهد ضامن نقدشوندگی، سازوکار مدیریت نکول داراییها و سابقه عملکرد صندوق بررسی شود. برای صندوقهای تازهتأسیس، سابقه بازده واقعی هنوز محدود است و اتکا به عملکرد تاریخی بلندمدت امکانپذیر نیست.
در نتیجه، یک صندوق با سود پیشبینیشده بالاتر لزوماً انتخاب مناسبتری نسبت به صندوق دیگر نیست؛ همانطور که یک صندوق با ضامن بانکی نیز بدون بررسی تعهدات قراردادی نباید فاقد ریسک تلقی شود.
بالاخره دلار نگه داریم یا صندوق ارزی بخریم؟
راهاندازی صندوقهای ارزی یک تفاوت مهم در گزینههای پیش روی دارندگان دلار ایجاد کرده است. پیش از این، نگهداری اسکناس برای بسیاری از افراد به معنای حفظ تعداد مشخصی دلار بدون دریافت درآمد ارزی بود؛ اما صندوقهای جدید امکان مشارکت در بازده داراییهای مالی ارزی را نیز فراهم کردهاند.
اگر بازده پیشبینیشده ۵ درصدی تحقق پیدا کند، سرمایهگذار میتواند بهازای هر هزار دلار، حدود ۵۰ دلار بازده سالانه کسب کند. این رقم در سرمایهگذاریهای بزرگتر افزایش مییابد، اما میزان سود نهایی قطعی نیست.
در مقابل، نگهداری اسکناس دلار، ریسک اعتباری صندوق و وابستگی به فرایند ابطال را ندارد؛ هرچند با خطرات نگهداری فیزیکی و نداشتن درآمد دلاری همراه است.
بنابراین پاسخ نهایی به هدف سرمایهگذار بستگی دارد. اگر هدف صرفاً دسترسی مستقیم به اسکناس باشد، نگهداری دلار ویژگیهای متفاوتی دارد. اما اگر هدف کسب بازده از دارایی ارزی باشد، صندوقهای ارزی گزینه تازهای برای بررسی هستند.
نکته تعیینکننده این است که سود ۵ درصدی صندوقهای ارزی یک فرصت بازده احتمالی در برابر پذیرش ریسک است؛ نه وعده قطعی افزایش سرمایه و نه جایگزینی کاملاً بدون ریسک برای نگهداری دلار.