پیش‌بینی قیمت طلا شنبه ۲۸ شهریور / جدال دلار و اونس؛ طلا به کدام سمت می‌رود؟

تا زمان تنظیم این گزارش در روز جمعه، هر اونس طلای جهانی تا محدوده ۴۳۷۸ دلار صعود کرده و به بالاترین سطح یک هفته اخیر رسیده است. در بازار داخلی نیز قیمت هر گرم طلای ۱۸ عیار در محدوده ۲۳ میلیون و ۴۵۰ هزار تومان قرار دارد و دلار آزاد نیز حوالی ۲۲۹ هزار تومانمعامله می‌شود.

اتفاق مهم‌تر اما نه خود افزایش قیمت طلا، بلکه زمان این افزایش است. تنها دو روز قبل، فدرال رزرو یکی از هاکیش‌ترین پیام‌های ماه‌های اخیر را به بازار مخابره کرد؛ اتفاقی که در شرایط عادی باید فشار سنگینی بر طلا وارد می‌کرد.

فدرال رزرو چقدر هاکیش بود؟

فدرال رزرو در نشست ۱۶ سپتامبر نرخ بهره را ۲۵ واحد پایه افزایش داد و دامنه نرخ وجوه فدرال را به ۳.۷۵ تا ۴ درصد رساند؛ نخستین افزایش نرخ بهره آمریکا در بیش از سه سال گذشته.

اما نکته اصلی فقط افزایش نرخ نبود. در دات‌پلات جدید، ۱۶ نفر از ۱۸ سیاست‌گذار فدرال رزرو انتظار دارند حداقل یک افزایش دیگر نرخ بهره تا پایان سال ۲۰۲۶ انجام شود. برآورد میانه نیز نرخ بهره ۴ تا ۴.۲۵ درصدی را برای پایان سال جاری نشان می‌دهد. فدرال رزرو حتی پیش‌بینی تورم امسال را از ۳.۶ به ۳.۷ درصد افزایش داد و انتظار بازگشت تورم به هدف ۲ درصدی را تا سال ۲۰۲۹ عقب انداخت.

واکنش اولیه بازار نیز کاملاً مطابق کتاب‌های اقتصاد بود؛ دلار تقویت شد، بازده اوراق دوساله آمریکا جهش کرد و دارایی‌های ریسکی تحت فشار قرار گرفتند.

اما این وضعیت چند ساعت بیشتر دوام نیاورد.

چرا طلا بعد از فدرال رزرو هاکیش بالا رفت؟

در نگاه اول، رشد طلا پس از افزایش نرخ بهره عجیب به نظر می‌رسد. طلا سود دوره‌ای پرداخت نمی‌کند و بالا رفتن نرخ بهره معمولاً هزینه فرصت نگهداری آن را افزایش می‌دهد. بنابراین انتظار اولیه باید کاهش قیمت طلا باشد.

اما بازارها فقط به «سطح نرخ بهره» واکنش نشان نمی‌دهند؛ آنچه اهمیت بیشتری دارد، تفاوت میان انتظار قبلی بازار و اطلاعات جدیداست.

افزایش ۲۵ واحد پایه‌ای نرخ بهره پیش از جلسه تا حد زیادی در قیمت دارایی‌ها منعکس شده بود. پس از شوک اولیه ناشی از لحن هاکیش کوین وارش، بخشی از جهش بازده اوراق و دلار نیز در روز بعد تخلیه شد. روز پنجشنبه بازده اوراق ۱۰ ساله آمریکا حدود ۶.۵ واحد پایه کاهش یافت و بازده اوراق دوساله نیز پایین آمد؛ دلار هم بخشی از رشد خود را پس داد. همزمان اونس طلا حدود ۱.۹ درصد افزایش یافت و به محدوده ۴۳۴۳ دلار رسید.

دومین نکته، شاید مهم‌تر باشد: بازار هنوز چرخه افزایش نرخ بهره بسیار طولانی را در قیمت‌ها نمی‌بیند.

با وجود لحن تند فدرال رزرو، دات‌پلات فعلاً تنها یک افزایش دیگر را تا پایان امسال نشان می‌دهد و نرخ میانه پایان ۲۰۲۶ و پایان ۲۰۲۷ هر دو در محدوده ۴ تا ۴.۲۵ درصد قرار دارند. به بیان ساده‌تر، بازار این پیام را دریافت کرده که فدرال رزرو وارد سیاست انقباضی شده، اما فعلاً قرار نیست با یک چرخه تهاجمی و طولانی مشابه دوره‌های تاریخی مواجه شود. همین موضوع باعث شده بخشی از فشار روی طلا تخلیه شود. رویترز نیز به نقل از تحلیلگران نوشت امید به «کم‌عمق بودن» چرخه افزایش نرخ بهره یکی از عوامل حمایت از قیمت طلا بوده است.

نفت هم به کمک طلا آمد

عامل سوم از بازار انرژی آمد.

کاهش قیمت نفت طی سه جلسه متوالی بخشی از نگرانی بازار نسبت به تشدید فوری تورم را کاهش داده است. اگر نفت دوباره جهش شدیدی می‌کرد، بازار می‌توانست تعداد افزایش‌های نرخ بهره فدرال رزرو را بالاتر ببرد؛ موضوعی که برای طلا خبر خوبی نبود.

اما افت نفت، همراه با کاهش بازده اوراق آمریکا، باعث شد فشار ناشی از نشست فدرال رزرو بر طلا کمتر شود. در همین حال، ریسک‌های ژئوپلیتیک خاورمیانه همچنان تقاضای پناهگاه امن برای طلا را حفظ کرده‌اند.

بنابراین آنچه طی دو روز گذشته رخ داده را می‌توان این‌گونه خلاصه کرد: بازار ابتدا هاکیش بودن فدرال رزرو را قیمت‌گذاری کرد، اما سپس به این نتیجه رسید که مسیر افزایش نرخ بهره احتمالاً آن‌قدر که در ساعات نخست تصور می‌شد تهاجمی نیست.

اونس دوباره به ۴۴۰۰ دلار می‌رسد؟

اونس طلا روز جمعه تا محدوده ۴۳۷۸ دلار بالا رفت و فاصله چندانی با مرز روانی ۴۴۰۰ دلار ندارد. عبور و تثبیت بالای این سطح می‌تواند بار دیگر نگاه معامله‌گران را به سقف‌های اخیر معطوف کند.

با این حال خطر برای طلا کاملاً از بین نرفته است. اگر داده‌های تورمی آمریکا دوباره قوی ظاهر شوند یا بازار به این جمع‌بندی برسد که فدرال رزرو به بیش از یک افزایش نرخ دیگر نیاز دارد، رشد بازده اوراق و دلار می‌تواند بار دیگر طلا را تحت فشار قرار دهد.

در مقابل، ادامه کاهش بازده اوراق، تشدید ریسک‌های سیاسی و امنیتی یا بسته‌شدن اونس بالای محدوده ۴۴۰۰ دلار می‌تواند خریداران را در موقعیت قوی‌تری قرار دهد.

پیش‌بینی قیمت طلای ۱۸ عیار شنبه ۲۸ شهریور

برای بازار ایران اما یک تفاوت مهم وجود دارد. وقتی بازار داخلی صبح شنبه باز می‌شود، بازار جهانی طلا تعطیل است؛ در نتیجه قیمت بسته‌شدن اونس در معاملات جمعه عملاً به یک متغیر ثابت تبدیل می‌شود و دلار مهم‌ترین عامل نوسان طلا در معاملات شنبه خواهد بود.

دلار طی روزهای اخیر از سقف‌های خود عقب‌نشینی کرده و اکنون حوالی ۲۲۹ هزار تومان قرار دارد. بنابراین حتی اگر اونس جهانی در محدوده‌های بالای فعلی باقی بماند، کاهش محسوس دلار می‌تواند بخش زیادی از اثر صعود جهانی طلا را خنثی کند.

برعکس، اگر دلار در معاملات شنبه دوباره به سمت محدوده ۲۳۰ هزار تومان و بالاتر حرکت کند، همزمانی دلار قوی با اونس بالای ۴۳۵۰ دلار می‌تواند طلا را دوباره به سمت کانال ۲۴ میلیون تومان هدایت کند.

بر مبنای اونس فعلی، ارزش نظری هر گرم طلای ۱۸ عیار در نرخ‌های مختلف دلار تقریباً به شکل زیر خواهد بود:

این محاسبات ارزش نظری طلا بر اساس نرخ دلار و اونس است و قیمت بازار می‌تواند تحت تأثیر عرضه و تقاضا، فاصله بازار نقدی با ارزش ذاتی و شرایط معاملات داخلی متفاوت باشد.

طلا شنبه صعودی می‌شود یا نزولی؟

در شرایط فعلی، کفه اونس جهانی به سود خریداران طلا سنگین‌تر شده، اما دلار همچنان مانع اصلی جهش قیمت در بازار داخلی است.

اگر اونس معاملات جمعه را در محدوده فعلی یا بالاتر به پایان برساند و دلار شنبه زیر ۲۳۰ هزار تومان باقی بماند، محتمل‌ترین وضعیت برای طلای ۱۸ عیار نوسان در محدوده فعلی با تمایل ملایم به صعود است؛ نه یک جهش بزرگ.

اما بازگشت دلار بالای ۲۳۰ هزار تومان می‌تواند معادله را تغییر دهد. در چنین حالتی، با فرض حفظ اونس در محدوده ۴۳۵۰ تا ۴۴۰۰ دلار، احتمال حمله دوباره طلای ۱۸ عیار به محدوده ۲۴ میلیون تومان افزایش پیدا می‌کند.

در سمت مقابل، افت دلار به محدوده ۲۲۰ تا ۲۲۵ هزار تومان می‌تواند حتی با وجود اونس قوی جهانی، قیمت طلای داخلی را تحت فشار قرار دهد.

بنابراین معامله روز شنبه بیش از آنکه یک شرط‌بندی صرف روی اونس باشد، جدال دو نیروی مخالف است: اونس جهانی که دوباره جان گرفته و دلار داخلی که از سقف عقب نشسته است. هر کدام از این دو متغیر که در آغاز هفته دست بالا را پیدا کند، مسیر کوتاه‌مدت طلای ۱۸ عیار را تعیین خواهد کرد.